به گزارش خبرنگار راديو و تلويزيون فارس، مراسم يادبود «منوچهر نوذري» امروز با حضور محمد خزايي قائم مقام معاونت سيما، شهرام گيل آبادي مدير راديو جوان، ايرج نوذري فرزند شادروان منوچهر نوذري، حسين خواجه اميري، محمد رضا حياتي، منوچهر اسماعيلي، رضا عبدي،فرهنگ جولايي، شاپور قريب، شاهرخ نادري، عليرضا جاويدنيا، روشنك عجميان، چهرههاي ديگر دوبله، برنامه سازان و مجريان راديو جوان و جمعي از مخاطبان راديو جوان در ساختمان شهداي راديو برگزار شد.
بنابر اين گزارش، در ابتداي اين مراسم كه اجراي آن بر عهده «فرزاد حسني» بود، مدير راديو جوان گفت: وقتي ما به ياد كسي دور يكديگر جمع ميشويم ياد آن شخص بين ما وجود دارد و هيچ وقت فراموش شدني نيست. لحظه تشييع آن بزرگوار را به خاطر بياوريم.پس از مراسم ما فقط يك هفته كار ميكرديم تا فضا را سامان بدهيم و همه به دليل حضور بسيار و انبوه مردم در اين مراسم بود.
وي با بيان اينكه مرحوم منوچهر نوذري با تمام توان به مردم خدمت كرد و مردم آن را فهميدند و بايد پاسخ مي دادند افزود:فلسفه بودن ما توليد يك معني است. معناي وجودي ما به كجا ارجاع دارد؟ اگر ديگران بخواهند پس از مرگ ما يك كلمه نام ببرند چه ميگويند؟تجليل از منوچهر نوذري تجليل از يك معناست كه بيشتر از هر چيز تذكرش براي خود ماست. يادمان باشد كه مردم مي فهمند و با معنا مواجه خوبي دارند. براي اين است كه وقتي صحبت از منوچهر نوذري ميشود ما بايد به فكر معناي وجودي خود باشيم. او هميشه در تاريخ دلهاي ما ثبت است.
وي در ادامه گفت: من لحظات آخر عمر شريف او را به خاطر دارم كه پيكر نحيف خود را با زحمت ميكشيد و به استوديو 8 ميآمد تا مردم را بخنداند و آنها را از مشكلات اجتماعي فارغ كند. او با زبان طنز مشكلات مردم را به خودشان برميگرداند كه از خود غافل نشوند. اين مسئوليت سنگيني است و هر لحظه كه ما كاري انجام ميدهيم بايد به اين فكر كنيم كه چه نامي از خود برجاي ميگذاريم.
گيل آبادي با بيان اينكه من به هيچ كس تسليت نميگويم ادامه داد: به خاطر بياوريد ياد و خاطره بزرگاني را كه جمع كثيري از آنها را بدرقه كرديم و فكر كنيد كه آنها چه كردند كه جوانها ياد و خاطره آنها را در قلب خود جاي دادند.
در ادامه اين مراسم بخشهايي از يك نمايش راديويي به تهيه كنندگي «بروجردي» و كارگرداني «صادق بهرامي» كه 46 سال پيش با حضور زنده ياد منوچهر نوذري ضبط شده بود پخش شد و پس از آن محمد خزايي و ايرج نوذري با اهداي لوح تقدير از تارا رئيس بيمارستان شهيد مدرس و خانم اتابك رئيس تيم پزشكي مرحوم نوذري تقدير كردند.
همچنين در اين مراسم بخشهايي از فيلم «چند ميگيري گريه كني» به كارگرداني «شاهد احمدلو» كه آخرين حضور مرحوم منوچهر نوذري در سينما محسوب مي شد و مجموعه تلويزيوني «كوچه اقاقيا» به كارگرداني «رضا عطاران» در قالب يك نماهنگ پخش شد و پس از آن ايرج نوذري گفت: چگونه بگويم واژگاني را كه واژگان پدر بود؟ چگونه بگويم جملاتي كه جملات پدر بود؟ چگونه بنشينم در جايي كه جاي پدر بود؟ چگونه ببويم عطري كه رايحه پدر بود؟ چگونه بيابم مرامي كه مرام پدر بود؟ مي ايستم تا خون در رگهاي من است. تا نفس در ششهاي من است.
وي افزود: وقتي دوستان پدر را ميبينم فكر مي كنم كه او هم در جايي بين آنهاست و به زودي ميآيد. اين شوخي نيست كه يك برنامه بتواند با مخاطبان بسيار نيم قرن دوام بياورد. مقيم دلها شدن اهميت دارد و معروف شدن زياد مهم نيست.
وي ادامه داد: در اين محفل نميتوان از منوچهر نوذري صحبت كرد. او راه پر فراز و نشيبي را گذراند به خصوص در راديو. در راديو زبان كسي قوي است كه بتواند با صدا همه چيز را به مخاطب انتقال دهد. خنداندن و به عقب برگشتن دو مقوله دشوار در برنامه سازي راديوست كه مرحوم پدرم به خوبي از عهده آن بر ميآمد. در زمان جنگ تحميلي مردم به راحتي نميخنديدند اما برنامه صبح جمعه با شما توانست در خط مقدم حضور بيابد و مردم را بخنداند.
در ادامه اين مراسم «شاپور قريب»، «عليرضا جاويد نيا» و «شاهرخ نادري» به بيان خاطراتي از مرحوم منوچهر نوذري پرداختند.«منوچهر اسماعيلي» نيز گفت: خداوند با آفريدن نوذري يك گنج براي جوانها گذاشت. ما 50 سال ميكروفن در دست كار كردهايم. حال چه تسكينمان مي دهد؟ براي من اين روزها تحسين از گذشتگان مضحك شده است. تجليل از بزرگان در حد خودش خوب است و افراط در آن كار پسنديدهاي نيست.
همچنين در اين مراسم «مسعود امامي» و «محمد عليزاده» ترانههاي منخبي از آلبومهايشان را اجرا كردند.
